Η δομή της κουβέντας
Για το φίλο μας, δε θέλουμε, σ’ αυτή τη φάση τουλάχιστον, να κάνουμε μια τυπική καταγραφή της δράσης του, μέσα από την εκφώνηση λόγων. Αυτό που θέλουμε είναι να αναδειχθούν οι επιμέρους πλευρές της προσωπικότητάς του, μέσα από τις αναμνήσεις των ανθρώπων που μοιράστηκαν μαζί του μικρά ή μεγάλα γεγονότα, σε περισσότερο ή λιγότερο σημαντικές φάσεις της κοινής μας ζωής.
Ας φανταστούμε μια δομή για την κουβέντα που να καλύπτει τα παιδικά χρόνια του Σπύρου, τα χρόνια στο Μαράσλειο, το Βέλγιο, το μεταπτυχιακό, την παρουσία του στα σχολεία, ως δάσκαλου και ως συμμετέχοντα στους αγώνες των δασκάλων, κ.α., αλλά και την περίοδο της ασθένειας και της νοσηλείας του. Κυρίως όμως θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε ένα βασικό στόχο: στο να σκιαγραφήσει το Σπύρο που εμείς, ως φίλοι, σύντροφοι, συμφοιτητές, συνάδελφοι, γνωρίσαμε.
Σπύρο, ξέρεις πάντα υπάρχει το σκαμπό στο μπαρ αλλά και το κάθισμα στο αμφιθέατρο, όπως υπάρχει πάντα η πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων.
Γεια χαρά
Θανάσης Τσακίρης